ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ~16 Αυγούστου 1943: Το Ναζιστικό Ολοκαύτωμα στο Κομμένο της Άρτας



Το Ναζιστικό Ολοκαύτωμα στο Κομμένο της Άρτας 

Το Κομμένο ήταν ένα μικρό χωριό στην άκρη του Αμβρακικού, στις εκβολές του ποταμού Αράχθου.  Στις 12 Αυγούστου 1943, λίγο πριν το μεσημέρι, ένα γερμανικό αυτοκίνητο έφτασε στο Κομμένο, για να ερευνήσει αν πράγματι στο Κομμένο δρούσαν ομάδες ανταρτών, όπως έλεγαν οι πληροφορίες που είχαν συλλέξει.

Ακριβώς τη μέρα και την ώρα εκείνη στην πλατεία του χωριού αντάρτες του Ε.Δ.Ε.Σ. και του Ε.Λ.Α.Σ. είχαν στήσει τα όπλα τους και κάθονταν κάτω απ’ τα δέντρα. Όταν οι Γερμανοί αξιωματικοί βρέθηκαν μπροστά στην εικόνα αυτή, έκαναν αμέσως στροφή και έφυγαν από το χωριό, με τη βεβαιότητα πως οι πληροφορίες τους ήταν βάσιμες και αναμφίβολες. Κάποιες γυναίκες, μάλιστα, έσπευσαν από φόβο να μαζέψουν και να κρύψουν τα όπλα, αλλά φαίνεται πως η κίνησή τους αυτή έγινε αντιληπτή από τους Γερμανούς. Κάποιος απ’ τους σκοπούς ετοιμάστηκε να πυροβολήσει εναντίον τους, αλλά εμποδίστηκε από κάποιον ανώτερό του, ενδεχομένως για να μην εκληφθεί η ενέργεια αυτή από τους Γερμανούς ως εχθρική πράξη ή για να αποφευχθούν τυχόν αντίποινα σε βάρος του χωριού.

Συνέχεια

Ποια Ευρώπη και παραμύθια των γερμανών νεοναζί; Πάντως εμείς θα τους αντισταθούμε. Όποιοι κι αν είναι. Όσο δυνατοί κι αν είναι!


Για να μην ξεχνάμε περί ποιας Ευρώπης μας μιλούν οι νεοναζί του διευθυντηρίου κι υπέρμαχοι του κωλοευρώ!

Συνέχεια

Δεν ξεχνάμε. Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά οι πληγές δεν έχουν κλείσει…


Σαράντα τέσσερα χρόνια πέρασαν από εκείνον τον γεμάτο πόνο, Ιούλιο του 1974. Σαράντα τέσσερα χρόνια που ο πατέρας μου Γεώργιος Κατσάνης ποτίζει με το αίμα του τα χώματα της Κύπρου.

Πολλές φορές αναρωτήθηκα πότε κάποιος γίνεται ΗΡΩΑΣ.
Ο πατέρας μου ήταν στρατιωτικός, γινόταν πόλεμος άνθρωποι σκοτωνόταν. Ήταν πολύ πιθανό να σκοτωθεί στις…
μάχες που γινόταν. Γιατί όμως ήρωας;

Συνέχεια

20 Ιούλη 1974, η εισβολή και κατοχή της Κύπρου από την Τουρκία με τη βοήθεια των ΗΠΑ!


20 Ιούλη 2018: Η μαύρη επέτειος της τουρκικής εισβολής

 

Εντός της ημέρας αναμένονται οι καταδικαστικές δηλώσεις του Τσίπρα, Κοτζιά και σια, όπως ακριβώς της συγκυβέρνησης των γερμανοτσολιάδων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, των κομμάτων, αλλά αναμένουμε με αισιοδοξία και τις…
σχετικές δηλώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης (η Κύπρος είναι πλήρες μέλος της), του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του ΟΗΕ, των ΗΠΑ (μαζί με τη συγνώμη τους, αφού αμερικανοκίνητο ήταν το πραξικόπημα στην Κύπρο και την εισβολή) και φυσικά του… δημοκρατικού ΝΑΤΟ, της ανεπάγγελτης Μογκερίνι και σια.

Συνέχεια

Αρχές 17ου αιώνα οι πρώτοι ‘Ελληνες στην Αμερική, στον ‘Αγιο Αυγουστίνο Φλόριδας


Τι πιστοποιούν νεότερα στοιχεία, ιστορικά έγγραφα-αρχεία κ.ά.
Αρχές 17ου αιώνα οι πρώτοι ‘Ελληνες στην Αμερική, στον ‘Αγιο Αυγουστίνο Φλόριδας

Στις αρχές του 17ου αιώνα φαίνεται ότι αρχίζει η παρουσία των Ελλήνων στην Αμερική. Επίσημα γνωρίζουμε ότι η πρώτη ομαδική μετανάστευση έγινε τον χρόνο 1768, με την έλευση των πρώτων περίπου 400 Ελλήνων (26 Ιουνίου 1768, στην πόλη άγιος Αυγουστίνος, βορειοανατολικής Φλόριδας), από την υπό οθωμανική κατοχή -τότε- Ελλάδα, από περιοχές της Πελοποννήσου (Aρκαδία, Μεσσηνία, Λακωνία) και νησιά του κέντρο-νότιου Αιγαίου.
Τους μετάφερε στην Φλόριδα, επί αγγλο-βρετανικής περιόδου (1763-1793), ο ιατρός Dr. Andrew Turnball (με καταγωγή από Σκωτία), φίλος του τότε κυβερνήτη ανατολικής Φλόριδας James Grant, που ήθελε να χτίσει μιά νέα αποικία, νοτιότερα του ‘Αγιου Αυγουστίνου, με αγροτικές καλλιέργειες (indigo). Τον Σεπτέμβριο του χρόνου 1768, οι ‘Ελληνες μετανάστες είχαν μεταφερθεί στην σημερινή πόλη »Νέα Σμύρνη» (Νew Smyrna). Η αποικία (νέα πόλη), πήρε το όνομά της από την πόλη καταγωγής (Σμύρνη) της Ελληνίδας συζύγου του Turnball, Μαρίας. Η αποικία δεν ευδοκίμησε, εξαιτίας επιδημιών και επιθέσεων ινδιάνων. Τον χρόνο 1777, οι άποικοι (όσοι επέζησαν) επέστρεψαν στον άγιο Αυγουστίνο, αφού πρώτα κατάγγειλαν στον νέο κυβερνήτη, τον Turnball, γιά κακομεταχείριση, βαρβαρότητες, εγκλήματα κ.ά.
‘Οταν επέστρεψαν στην πόλη ‘Αγιος Αυγουστίνος, βρήκαν αρχικά καταφύγιο στο κτίριο Casa Avero, το οποίο αγόρασε τον χρόνο 1966 η ελληνική Αρχιεπισκοπή Αμερικής και δημιούργησε σε αυτό το »προσκύνημα του αγίου Φωτίου».

Συνέχεια

ΥΠΟΘΕΣΗ ΦΡΑΝΤΖΗ: Σαν σήμερα η δολοφονία της Ναυπάκτιας Ζωής Γαρμανή που συγκλόνισε την Ελλάδα



Το είχε πει από το μακρινό 1974 ο Άκης Πάνου με έναν στίχο που έκλεινε μέσα του τρομερή δύναμη κι ανατριχιαστική αλήθεια, από την οποία δεν ξέφυγε ούτε ο ίδιος, όταν σκότωσε τον… φίλο της κόρης του Σωτήρη Γιαλαμά την 1η Αυγούστου 1997, επειδή δεν ενέκρινε τη σχέση τους.

«Στο θολωμένο μου μυαλό

ο κόσμος είναι μια σταλιά,

κάτι σκιές απ’ τα παλιά

και κάποιο πάθος μου τρελό.

Και κάποιο πάθος μου τρελό

το θολωμένο μου μυαλό…»

Όμως δεν υπάρχουν μόνο θολωμένα μυαλά που φτάνουν σε εγκλήματα τιμής –ή εγκλήματα πάθους στο όνομα της αγάπης!- αλλά και άρρωστα μυαλά, βουτηγμένα στη διαστροφή, εθελοντές της αθλιότητας και της απανθρωπιάς.

Συνέχεια

8 ολόκληρα χρόνια χωρίς τον Ναυπάκτιο στιχουργό & τραγουδοποιό Γιώργο Πιά


Πέρασαν οκτώ ολόκληρα χρόνια από τότε (ήταν 12 του Ιούνη 2010) που ο  λατρεμένος απ’ όλους τους φίλους του, τους συνεργάτες του, αλλά κι αγαπημένος απ’ τους συμπολίτες του στην όμορφη Ναύπακτο στιχουργός, έφυγε από κοντά μας.

Συνέχεια

Το αιώνιο Έλλειμα του ελληνικού κράτους


Από τον: Σάββα Καλεντερίδη 

Μετά την ίδρυση του ελλαδικού κράτους ακολούθησαν δύο ιστορικά φαινόμενα. Το ένα ήταν η επέκταση των συνόρων του κράτους από τη Μελούνα στον Εβρο και στο Καστελόριζο και το άλλο η εξάλειψη των ελληνικών κοινοτήτων από διάφορες περιοχές της Βαλκανικής, του Εύξεινου Πόντου, της Θράκης, της Μικράς Ασίας, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής. Αυτό το δεύτερο ιστορικό φαινόμενο αποκαλείται και συρρίκνωση του Ελληνισμού.

 Θα μπορούσε να πει κανείς ότι όσο μεγάλωνε το ελληνικό κράτος τόσο συρρικνωνόταν ο οικουμενικός Ελληνισμός. Υπάρχουν αρκετές ερμηνείες για το δεύτερο φαινόμενο, θα σταθούμε σε δύο, που θεωρούμε τις κυριότερες. Η μια είναι ότι η δημιουργία εθνικών κρατών οδήγησε στην εξάλειψη των εθνικών μειονοτήτων, ανάμεσα στις οποίες και οι Ελληνες που ζούσαν στα κράτη αυτά.

Συνέχεια

ΚΡΗΤΕΣ – Οι τελευταίοι υπερασπιστές της Πόλης


Στις 15 Μαρτίου 1453, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα για βοήθεια από τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, 1000 Κρήτες στρατιώτες ξεκίνησαν από τη Σούδα με 5 καράβια προκειμένου να ενισχύσουν την άμυνα της Πόλης.
Αρχηγός τους ήταν ο Μανούσος Καλλικράτης από τα Σφακιά, ιδιοκτήτης των τριών καραβιών και καπετάνιος του ενός. Στα άλλα δύο καράβια του καπετάνιοι ήταν ο Γρηγόρης Βατσιανός Μανάκης από τ’ Ασκύφου Σφακίων και ο Πέτρος Κάρχας από την Κυδωνία, γνωστός και με το παρανόμι Γραμματικός. Το τέταρτο καράβι ανήκε στον Ανδρέα Μακρή από το Ρέθυμνο και είχε κυβερνήτη τον ίδιο και στο πέμπτο, ιδιοκτησίας του καπετάν Νικόλα του Στειακού, τη διοίκηση ανέλαβε ο Παυλής Καματερός από την Κίσσαμο.
Στις 15 Μαρτίου 1453, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα για βοήθεια από τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, 1000 Κρήτες στρατιώτες ξεκίνησαν από τη Σούδα με 5 καράβια προκειμένου να ενισχύσουν την άμυνα της Πόλης.
Αρχηγός τους ήταν ο Μανούσος Καλλικράτης από τα Σφακιά, ιδιοκτήτης των τριών καραβιών και καπετάνιος του ενός. Στα άλλα δύο καράβια του καπετάνιοι ήταν ο Γρηγόρης Βατσιανός Μανάκης από τ’ Ασκύφου Σφακίων και ο Πέτρος Κάρχας από την Κυδωνία, γνωστός και με το παρανόμι Γραμματικός. Το τέταρτο καράβι ανήκε στον Ανδρέα Μακρή από το Ρέθυμνο και είχε κυβερνήτη τον ίδιο και στο πέμπτο, ιδιοκτησίας του καπετάν Νικόλα του Στειακού, τη διοίκηση ανέλαβε ο Παυλής Καματερός από την Κίσσαμο.

Συνέχεια

«Πόντος – Οι μεγάλες ώρες» όσα προηγήθηκαν της Γενοκτονίας


Αποτέλεσμα εικόνας για «Πόντος – Οι μεγάλες ώρες» όσα προηγήθηκαν της Γενοκτονίας

Την Παρασκευή 18 Μαΐου, παραμονή της ημέρας μνήμης και τιμής των 353.000 θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, η ταινιοθήκη της Ρήξης προβάλλει το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ «Πόντος – Οι μεγάλες ώρες» που ρίχνει φως στις στιγμές και τα γεγονότα που προηγήθηκαν της Γενοκτονίας στον χώρο πολιτικής και πολιτισμού «Ρήγας Βελεστινλής», ώρα 20.00.

Το ντοκιμαντέρ φιλοξενεί μαρτυρίες συγγενών επιζώντων της Γενοκτονίας. Ακαδημαϊκοί, από την πλευρά τους, περιγράφουν το πώς έδρασαν πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες δεδομένες χρονικές στιγμές, πριν από την τέλεση του εγκλήματος στις αρχές του 20ού αιώνα.

Παραγωγή: LIVEMEDIA, 2016. Διάρκεια: ’40

Συνέχεια

η Γενοκτονία των Ποντίων



Για να μην μπορεί κανένας να καπηλεύεται την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων! Το παρασκήνιο και η ψήφιση της 19ης Μάη ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων…

Πρώτη κι αποκλειστική δημοσίευση από αυτό το φτωχό κι ασήμαντο ιστολογοφόρο στις 18 Μάη 2009: ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ! Το παρασκήνιο και η ψήφιση της 19ης Μάη ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων
Αποκαλυπτικά στοιχεία και ντοκουμέντα:
Η 19η Μάη: Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων – Το ιστορικό της αναγνώρισης από τη Βουλή των Ελλήνων
Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 15 ετών, παρουσιάζουμε σε αποκλειστικότητα το ιστορικό της αναγνώρισης από τη Βουλή των Ελλήνων, της 19ης Μαΐου ως Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων.

Συνέχεια

Οι Γερμανοί δεν μας γουστάρουν όσοι αιώνες κι αν περάσουν. Κάνουν τα πάντα για να μας αφανίσουν, καταλάβετέ το!!!



ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ  ΑΠ’ ΟΛΑ ΤΑ ΔΕΙΝΑ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΜΒΟΥΝ ΣΤΗ ΠΑΤΡΙΑΔΑ ΜΑΣ

Η Αγάπη των Γερμανών απέναντι στους Έλληνες. Οι «φίλοι» και «σύμμαχοί» μας δείχνουν εδώ την αφοσίωση τους στην «φιλία» και την «συνεργασία» απέναντι στις Ελληνίδες του μαρτυρικού χωριού Κομμένου της Άρτας. Ξεγύμνωσαν τις γυναίκες – μητέρες, γιαγιές, αδερφές μας – και τις στήσανε μπροστά στα πολυβόλα! Κοιτάξτε τις κακόμοιρες που κρατάν στα χεράκια τους τα παιδάκια και την άλλη στην γωνία δεξιά που είναι μάλιστα και εγκυμονούσα. Το κακό γίνηκε στις 16 Αυγούστου 1943. Οι σφαγιασθέντες ήσαν 317 άτομα εκ των οποίων 92 παιδιά και 2 ιερείς! Δεκαεφτά άλλοι πνίγηκαν στον Άραχθο προσπαθώντας να ξεφύγουν από το γερμανικό μαχαίρι, όταν ανατράπηκε η βάρκα στην οποία είχαν μπει πανικόβλητοι.

Συνέχεια

ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΚΡΥΒΟΜΑΣΤΕ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ ΜΑΣ!


ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΚΡΥΒΟΜΑΣΤΕ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ ΜΑΣ! Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ: ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΙΔΡΥΣΕ ΤΟ ΙΚΑ ΚΑΙ ΚΑΘΙΕΡΩΣΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ (8ΩΡΟ)! ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΠΟΥ ΕΙΠΕ «ΟΧΙ» ΣΤΟΥΣ ΝΑΖΙΣΤΕΣ, ΕΝΩ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ!

«Για να μην ξεχνάμε ποιος ίδρυσε το ΙΚΑ και καθιέρωσε την Πρωτομαγιά (8ωρο)» .

 


 

Το ετήσιο Μνημόσυνο του Αλέκου Παναγούλη…


ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΑΛΕΚΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ
Το ετήσιο Μνημόσυνο του Αλέκου Παναγούλη, Αγωνιστή του αντιδικτατορικού αγώνα (1967- 1974),
θ α τελεστεί την Τρίτη 1η Μάη 2018, στις 12 το μεσημέρι, στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

Η οικογένειά του
Οι συναγωνιστές του

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 22 Απριλίου 1827, ο θάνατος του Καραϊσκάκη


Ο Κοκκινιώτης ζωγράφος Χαράλαμπος Στέφος αποθανάτισε τη σκηνή μεταφοράς του λαβωμένου ήρωα με ξυλοκρέβατο σε έναν πολύ ωραίο πίνακα.

Τελευταία κουβέντα που είπε στους συμπολεμιστές του, κατά τον στρατηγό Μακρυγιάννη που τον επισκέφθηκε, ήταν «Εγώ πεθαίνω. Όμως εσείς να είστε μονιασμένοι και να βαστήξετε την πατρίδα».Την επομένη στις 23 Απριλίου 1827 ο Αρχιστράτηγος Γεώργιος Καραϊσκάκης υπέκυψε στο θανατηφόρο τραύμα του μέσα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στο Κερατσίνι, ανήμερα της γιορτής του.


πηγή

Η μάχη στο Λάπι, 22-4-1827

https://i2.wp.com/gym-doriou.mes.sch.gr/hist/1821/grigor1.jpg

Τον Απρίλιο του 1827 ο Ιμπραήμ επιχειρεί εισβολή στην ορεινή Τριφυλία. Οι δυνάμεις που είχε ο Ιμπραήμ ήταν πεζοί, ιππείς και πυροβολικό. Προσπαθεί να διαλύσει τη δύναμη των Ντρέδων, γιατί ήταν απειλή στα πλευρά του και διότι άρπαζαν άλογα, βόδια, καμήλες και αιγοπρόβατα που έβοσκαν γύρω από τα στρατόπεδά του. Στο Λάπι είχαν συγκεντρωθεί όλες οι δυνάμεις Τριφυλίας και Ολυμπίας. Παρόντες και οι Ντρέδες με στρατηγό τον Δημήτριο Παπατσώρη.

Ο Αθανάσιος Γρηγοριάδης, με υπαρχηγό τον Παπατσώρη και με 2000 στρατό, οχύρωσαν τα σπίτια στο Λάπι, προτού έρθει ο εχθρός. Ο αδελφός του Γεώργιος και ο Αδάμ Παπατσώρης διατάχτηκαν να καταλάβουν με 500 στρατιώτες τους λόφους δεξιά του χωριού, ενώ ο θείος του Παπαθεοδώρου και ο Αναγνώστης Παπατσώρης με 300 στρατιώτες οχυρώθηκαν αριστερά του χωριού. ‘Aλλοι οπλαρχηγοί με 700 στρατιώτες φυλούσαν τα μετόπισθεν . Η συνολική δύναμη του στρατού εκείνου ανερχόταν σε 3000 άντρες.

Στις 22 Απριλίου ήρθε ο Ιμπραήμ με 15000 πεζούς Αιγυπτίους, 2000 Αλβανούς, 150 Μαμελούκους και 25 πυροβόλα. Πριν ξεκινήσει η μάχη, είχε στείλει μια πολύ κολακευτική επιστολή με υποσχέσεις για στρατιωτικούς βαθμούς και χρηματική βοήθεια αν υποταχτούν. Την επιστολή αυτή είχαν φέρει στον Αθανάσιο Γρηγοριάδη στις 16-4-1827 τρεις διάσημοι Αλβανοί αρχιστράτηγοι, ο Γαλίπ Μπέης, ο Μουσταφά Μπέης και ο Ασλάν Μπέης με συνοδεία μόνο 100 Αλβανών στρατιωτών και κρατώντας λευκή σημαία. Αφού φιλοξενήθηκαν, έλαβαν την απάντηση των Ντρέδων και επέστρεψαν στο στρατόπεδό τους.

Η απαντητική επιστολή των Σουλιμοχωριτών ήταν η ακόλουθη:

Αρχιστράτηγε Ιμβραήμ Πασά,

Ελάβομεν την επιστολήν σου και σου αποκρινόμεθα ότι περιφρονούμεν τας περί υποταγής προτάσεις σου, διότι κι εγώ και οι λοιποί συμπατριώται μου έχομεν απόφασιν ορκισθέντες να ελευθερώσωμεν την κινδυνεύουσαν πατρίδα μας δια πάσης θυσίας. Λοιπόν θα κάμης καλά να αποσυρθής από τον Μωριά, επειδή ματαίως κοπιάζεις. ‘Aκουσον όλα αυτά που σου γράφομεν σήμερον και μη επιμένης διότι και ημείς όλοι θα επιμείνωμεν περισσότερον, και η ζημία θα είναι εναντίον σου.
Λοιπόν σε περιμένομεν προθύμως δια να πολεμήσωμεν και να μάθης και πάλιν τι είναι Αρκαδίων τουφέκι.

Από του εν τη κώμη Λάπι γενικού στρατοπεδαρχείου των Αρκαδίων.

Ο γενικός στρατιωτικός Αρχηγός
Αθανάσιος Γρηγοριάδης
Οι υπαρχηγοί
Δ. Παπατσώρης
Δ. Παπαθεοδώρου
Γεώργ. Γρηγοριάδης
Αδάμ Παπατσώρης
Αναγν. Παπατσώρης
Γεώργιος Συρράκος και
Γεώργιος Γκότζης

Όταν ο Ιμπραήμ έφτασε απέναντι από το χωριό, είχε στα δεξιά του το Αλβανικό και αριστερά του το Αιγυπτιακό πεζικό με τα πυροβόλα. Ο ίδιος με το ιππικό έμεινε πίσω έτοιμος να καταδιώξει τους Έλληνες που ήταν βέβαιος ότι θα υποχωρήσουν. Η μάχη κράτησε επτά ώρες και αποκρούστηκαν εννέα έφοδοι των Αιγυπτίων. 700 Αιγύπτιοι στρατιώτες σκοτώθηκαν και 360 τραυματίστηκαν. Οι απώλειες των Αρκαδίων ήταν 52 νεκροί και 24 πληγωμένοι.

Με τη δύση του ήλιου ο Ιμπραήμ υποχώρησε και στρατοπέδευσε σε μια πεδιάδα, σε απόσταση μιάμισης ώρας από τα Σουλιμοχώρια. Οι Αρκάδιοι με γενικό αρχηγό το Γρηγοριάδη στρατοπέδευσαν στο χωριό Ψάρι.


ΤΑΞΙΑΡΧΟΣ ΤΣΑΜΠΟΥΡΗΣ

Σαν σήμερα η υπογραφή παράδοσης της Ελλάδος στη φασιστική Γερμανία


Βοτονόσι Ιωαννίνων, 20 Απριλίου 1941

Στο Βοτονόσι Ιωαννίνων, ο Γεώργιος Τσολάκαγλου σαν σήμερα τον Απρίλη του 1941, υπέγραψε το πρώτο πρωτόκολλο για την άνευ όρων παράδοση του Ελληνικού Στρατού στους Γερμανούς.
Το 1940, ο Γεώργιος Τσολάκαγλου είχε φθάσει στον βαθμό του αντιστρατήγου και ήταν διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού (Δυτική Μακεδονία). Μετά την επίθεση των Ιταλών κατά τη μάχη του Μόραβα, με επιτυχημένο ελιγμό, και παρά τους δισταγμούς των ανωτέρων του, συνέβαλε στην πλήρη νίκη του υπ’ αυτού Σώματος στρατού.

Συνέχεια