Gallery

1996 : Πως έριξαν το τουρκικό F-16 οι δύο Έλληνες πιλότοι

Το ελληνικό MIRAGE-2000 επιστρέφει με έναν πύραυλο λιγότερο…

Η κατάρριψη του τουρκικού F-16 από το ελληνικό Μιράζ 2000 με πιλότο τον Θ. Γ. και τον Γ.Π. το 1996. Πόσο μακρυά είμαστε από ένα τέτοιο παρόμοιο συμβάν;

 

Ήταν το Νο 1 στο ζεύγος των Mirage που απογειώνονταν από την Τανάγρα, σχεδόν κάθε πρωί, για περιπολίες στο Αιγαίο ή -το συνηθέστερο- για αναχαιτίσεις Τούρκων εισβολέων. Το 1996, η Τουρκία είχε αυξήσει τις προκλήσεις, ακριβώς όπως κάνει και σήμερα,  Πύκνωσε τις παραβιάσεις της στο Αιγαίο, αφού ο Μεσούτ Γιλμάζ, τότε πρωθυπουργός της χώρας, πίεζε για απευθείας συνομιλίες με την Αθήνα, ώστε να λυθούν “πακέτο” τα Ελληνοτουρκικά. Η Τουρκία – κι αυτό το γνωρίζουν καλύτερα απ’ οποιονδήποτε οι πιλότοι των Ελληνικών μαχητικών – πάντοτε χρησιμοποιεί την αεροπορική της ισχύ, για να ασκήσει εξωτερική πολιτική.

Όταν στην μονάδα σήμανε το “scramble”, το μόνο που ένοιαζε τους δύο Σμηναγούς ήταν ότι έπρεπε να απογειωθούν μέσα σε πέντε λεπτά, να βρεθούν στα 12.000 πόδια μαζί με το Νο 2 του σμήνους τους και να πάρουν στον αέρα τις πρέπουσες εντολές.

Την ώρα που απογειωνόταν το Μιράζ 2000, φορτωμένο με δύο πυραύλους Magic, αέρος-αέρος (“πουλάκια” τούς λένε οι πιλότοι), ήξεραν ότι μάλλον αυτή θα ήταν η τελευταία του τέτοια αποστολή. Σε λίγες μέρες θα εγκατέλειπε την Τανάγρα και τα Mirage και θα “ανηφόριζε” προς την Αγχίαλο, για να αναλάβουν εκπαιδευτές στην σχολή Top Gun της Πολεμικής Αεροπορίας, στην Σχολή όπου οι νέοι Ίκαροι εκπαιδεύονται στις αναχαιτίσεις…

Η θεωρία

Η τεχνική της αναχαίτισης είναι καλά μελετημένη τόσο από τους Έλληνες όσο και από τους Τούρκους πιλότους.  Τα τελευταία 29 χρόνια, κάθε μέρα (με εξαίρεση κάποιες θρησκευτικές γιορτές και των δύο χωρών και δύο μήνες το καλοκαίρι) ο ένας αναχαιτίζει τον άλλον, σε όλα τα μήκη και πλάτη του Αιγαίου.

Ο σκοπός είναι ο ένας να “πιάσει την ουρά” του αντιπάλου του, να βρεθεί πίσω του και να “κλειδώσει” τον στόχο του, με τους πυραύλους να σημαδεύουν. Αν αυτές είναι πραγματικές συνθήκες εναέριας μάχης, ο στόχος δεν ξεφεύγει ποτέ. Η πυροδότηση των πυραύλων από τον πιλότο γίνεται από ένα κουμπί με δύο σκάλες. Η πρώτη είναι το φωτοπολυβόλο και είναι ακίνδυνη. Παίζει τον ρόλο των εικονικών πυραύλων στις αναχαιτίσεις.  Με το φωτοπολυβόλο ο πιλότος “πιστοποιεί” την αναχαίτιση του εχθρού φωτογραφίζοντάς τον. Τότε ο αντίπαλος είναι, θεωρητικά, νεκρός. Όσες οι φωτογραφίες από τα φωτοπολυβόλα, τόσες και οι αναχαιτίσεις, τόσοι και οι “καταρριφθέντες” αντίπαλοι!

Η δεύτερη σκάλα του χειριστηρίου είναι η μοιραία.

Αυτή που πυροδοτεί πραγματικά (και όχι εικονικά) τον πύραυλο. Οι πύραυλοι Magic έλκονται από την θερμότητα, “κολλάνε” και ακολουθούν το πιο ζεστό σημείο, τους κινητήρες του αεροσκάφους.  Δεν σκάνε αμέσως, αλλά μόλις βρουν τον στόχο, εκτοξεύουν χιλιάδες μικρά θραύσματα, προκαλούν φωτιά, που πυροδοτεί την έκρηξη όλου του αεροσκάφους. Η περίπτωση αστοχίας είναι ανύπαρκτη!

Το κυνηγητό

Σε φουλ εμπλοκή, οι ταχύτητες είναι από μόνες τους αιτία λιποθυμίας για τον αμύητο. Όπως και τα χρώματα και οι εναλλαγές των τοπίων. Κάτι σαν ηλεκτρονικό παιχνίδι, μόνο που εδώ το game over δεν σημαίνει ότι θα ξαναπαίξεις αν έχεις ψιλά. Ο Σμηναγός είχε στην οθόνη του ζεύγος F-16 (ένα -C και ένα διθέσιο -D) που είχε απογειωθεί από την αεροπορική βάση Παλαιοκάστρου (Balikesir) και είχε εισέλθει στο FIR Αθηνών μαζί με τετράδα F-4Ε, τα οποία σε μία ακόμα “εκπαιδευτική πτήση” θα εκτελούσαν εικονική αποστολή καταστολής εχθρικής αεράμυνας (SEAD) εναντίον στόχων στην Σκύρο.

Με την είσοδο του τουρκικού σχηματισμού στο FIR Αθηνών, το ζεύγος Μirage 2000ΕGM της 331 Μοίρας που εκτελούσε καθήκοντα επιφυλακής έλαβε εντολή από το ΕΚΑΕ για ταχύτατη απογείωση.

Ο τουρκικός σχηματισμός αντέδρασε στις διαδικασίες αναγνώρισης από τα Ελληνικά Mirage 2000EGM με τα τέσσερα τουρκικά F-4E να αποχωρούν καθώς ξεκινούσε η εμπλοκή των δύο F-16 της συνοδείας:

Τα τουρκικά μαχητικά (F-16D Block40 με κυβερνήτη τον Υποσμηναγό Nail Erdoğan και συγκυβερνήτη τον Αντισμήναρχο Osman Çiçekli και F-16C Block 40 με κυβερνήτη τον Σμηναγό Μustafa Akman) αρνούνται να αποχωρήσουν από τον Εθνικό Εναέριο Χώρο κι αντιδρούν σπασμωδικά επιδεικνύοντας ιδιαίτερη επιθετικότητα σε σημείο επικίνδυνο, μάλιστα απεμπλέκονται 3 και περισσότερες φορές μόνο και μόνο για να ξαναμπούν στο “merge” με τα Ελληνικά αεροσκάφη.

Η σκληρή αερομαχία λαμβάνει τέλος με την συντριβή του τουρκικού διθέσιου F-16D (s/n 91-0023) στην θάλασσα, 9 μίλια από της ακτές της Χίου και την προσγείωση του Mirage 2000EGM με κυβερνήτη τον έμπειρους Υποσμηναγούς  Α.Γ. και Γ.Π.  στην αεροπορική βάση Τανάγρας, με ένα πύραυλο R.550 Magic II λιγότερο…!

Ελληνικό MIRAGE-2000 επιστρέφει με έναν πύραυλο λιγότερο… Πως έριξε το τουρκικό F-16 ο Έλληνας πιλότος (Εικόνες και βίντεο) - Εικόνα3

Ο τουρκαλάς   Αντισμήναρχος Osman Çiçekli

O συγκυβερνήτης Αντισμήναρχος Osman Çiçekli πρόλαβε να εγκαταλείψει επιτυχώς, διασώζεται από ελικόπτερο AB-205 της 358 ΜΕΔ και μεταφέρεται σε νοσοκομείο της Χίου σε κατάσταση σοκ.

Ελληνικό MIRAGE-2000 επιστρέφει με έναν πύραυλο λιγότερο… Πως έριξε το τουρκικό F-16 ο Έλληνας πιλότος (Εικόνες και βίντεο) - Εικόνα4

Πρωτοσέλιδο της Mιλιέτ:  «Οι έρευνες για τον εντοπισμό του κυβερνήτη Υποσμηναγού Nail Erdoğan απέβησαν άκαρπες…»

Ένας Magic λιγότερος…

Η προσγείωση ενός Mirage στην Τανάγρα, με έναν Magic λιγότερο, σε μια απλή αποστολή αναγνώρισης-αναχαίτισης, σημαίνει “κόκκινο” συναγερμό, πριν ακόμα οι τροχοί του μαχητικού ακουμπήσουν στο έδαφος. Όταν επέστρεψε και προσγειώθηκε, από το δεξί φτερό του έλειπε ένας πύραυλος. Την ίδια ώρα, στο γραφείο του αρχηγού ΓΕΑ στον τέταρτο όροφο του υπουργείου Αμύνης, ο Αρχηγός ετοιμαζόταν να πάει σε μια κοινωνική εκδήλωση. Από το σύστημα ενδοεπικοινωνίας που τον συνδέει με όλες τις μάχιμες μονάδες, ακούστηκε μέσα από τα “στατικά” παράσιτα: “Κύριε αρχηγέ, λαμβάνω την τιμή να αναφέρω ότι οι δύο  Σμηναγοί  προσγειώθηκαν αλλά  τους λείπει ένα “πουλάκι”.  Ήταν ο διοικητής της Τανάγρας, με πρόδηλη την αγωνία στην φωνή του. Σχεδόν ταυτόχρονα, ο αρχηγός Τακτικής Αεροπορίας στην Λάρισα ανακοίνωνε στον αρχηγό ΓΕΑ την πτώση ενός τουρκικού F16,  ενάμισι ναυτικό μίλι νοτιοανατολικά της Χίου.

Ατύχημα…

Μόλις ο Magic έφτασε στους κινητήρες του τουρκικού αεροσκάφους, οι δύο πιλότοι ένιωσαν το τράνταγμα. Στα δευτερόλεπτα πριν το σκάφος πιάσει φωτιά, ο εκπαιδευτής πρόλαβε να τραβήξει τον μοχλό εκτόξευσης του καθίσματός του, όχι όμως και ο εκπαιδευόμενος. Το συμβάν δηλώθηκε ως ατύχημα και από την Ελλάδα, αλλά και από την Τουρκία !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ελληνικό MIRAGE-2000 επιστρέφει με έναν πύραυλο λιγότερο… Πως έριξε το τουρκικό F-16 ο Έλληνας πιλότος (Εικόνες και βίντεο) - Εικόνα5

ο τουρκαλάς υποσμηναγός, που πήγε να συναντήσει τα ψάρια στο βυθό!

Η μοναδική περίπτωση απόλυτης εξακρίβωσης των αιτιών πτώσης είναι να εξεταστούν τα συντρίμμια του αεροσκάφους. Το συγκεκριμένο, όμως, είχε καρφωθεί, μαζί με τον Τούρκο επισμηναγό, σε πολύ μεγάλο βάθος.

Η τουρκική εφημερίδα  “Σαμπάχ”  άφηνε υπόνοιες ότι δεν ήταν ατύχημα!

Μια Καναδική εταιρεία προθυμοποιήθηκε να ανελκύσει το αεροσκάφος αλλά τελικά, η ανέλκυση δεν έγινε. Από όλες τις πλευρές ο φάκελος έκλεισε με την ένδειξη:  «ατύχημα».

Μπορεί και να ήταν ίδια περίπτωση ατυχήματος με την συντριβή του Mirage F-1 του Νίκου Σαλμά,  κοντά στον Άγιο Ευστράτιο;  Και τότε ο αντίστοιχος φάκελος έκλεισε με την ίδια ένδειξη. Δύο μέρες μετά, ο Τούρκος πιλότος που επέζησε, ευχαρίστησε από τηλεοράσεως τους κατοίκους του νησιού που τον έσωσαν και τον περιέθαλψαν. Ένα Ελληνικό C-130 τον μετέφερε στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Σμύρνης.

Το περιστατικό, όπως και δεκάδες άλλα λιγότερα γνωστά μέχρι και άγνωστα τελείως από το κοινό, δείχνουν ότι όχι μόνο είναι πολύ πιθανό να ξαναγίνει τέτοιο συμβάν, αλλά το πότε θα γίνει κι αν γίνει, ή θα δηλωθεί σαν  «ατύχημα»  ή δεν θα το μάθουμε ποτέ !!!






Σχόλιο  της  στήλης μας:

OΙ ΠΙΛΟΤΟΙ ΜΑΣ ΑΥΤΟΙ  κ.κ.  Α.Γ.  & Γ.Π.   ΜΕΤΑ  ΤΟ ΣΥΜΒΑΝ,  ΑΠΟ ΜΑΧΙΜΟΙ  ΠΗΓΑΝ  ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ,  ΜΕΤΑ ΣΤΟ  ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΓΙΑ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΙ ΜΕΤΑ ΕΓΙΝΑΝ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ & ΥΠΟΔΙΟΙΚΗΤΗΣ  ΣΤΗ 113ΠΜ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΡΑ…. ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΗΓΑΝ  ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ.

 ΞΥΠΝΑ ΚΑΗΜΕΝΕ ΤΣΟΛΙΑ ΠΡΙΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΚΛΑΜΑΤΑ ΣΕ ΚΗΔΕΙΕΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΑΠΑΝΗ – ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΜΑΣ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΞΕΡΟΛΕΣ ΕΒΡΙΖΑΝ ΕΚΑΝΑΝ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΣΤΟ ΥΠΕΘΑ.


Το τέλος ενός θρύλου ~   Με δάκρυα στα μάτια η τελευταία πτήση για τα phantom:

Δείτε βίντεο από την τελευταία προσγείωση των Phantom




Έτσι θα ξεκινήσει το πρώτο κύμα τουρκικής επίθεσης:  Eτοιμοπόλεμη η πρώτη μοίρα UAV Bayraktar σε ρόλο UCAV με χρήση πυραύλων MAM-L- βίντεο 4 λεπτών.  ΔΕΙΤΕ  ΤΟ:


Επιμέλεια ~ παρουσίαση:  Eva  Johansson

https://diafimiseto.wordpress.com/

Advertisements

4 comments on “1996 : Πως έριξαν το τουρκικό F-16 οι δύο Έλληνες πιλότοι

  1. Όταν τα Φαντάσματα της Π.Α. έκοβαν κώλους στο Αιγαίο …Ντοκουμέντο!
    =======================================================

    111 Πτέρυγα Μάχης (Ν.Αγχίαλος): Την 2η ημέρα του πολέμου, Κυριακή 21 Ιουλίου 1974, το ζεύγος αναχαιτήσεως ετοιμότητος απετελείτο από τους: Υποσμηναγό Γιάννη Δινόπουλο (από το Τρίκορφο Γρεβενών) Α/φος Νο1 Αρχηγό ζεύγους και Ανθυποσμηναγό Θωμά Σκαμπαρδώνη (από τη Μούχα Καρδίτσας) Α/φος Νο2 με χαρακτηριστικό κλήσεως Μοίρας, «ghost» (φάντασμα).

    Στις 12:00 δόθηκε scramble. Ο Νο1 (Δινόπουλος), διεπίστωσε ότι δεν λειτουργούσε ο ασύρματος του. Λόγω όμως υπερβάλλοντος ζήλου, ακμαιοτάτου ηθικού και πολεμικής διεγέρσεως, το απέκρυψε και έδωσε την πρώτη θέση του σχηματισμού στον Νο2 αφού με χειρονομίες του εξήγησε το πρόβλημα.

    Απογειώθηκαν και ο Νο2 ήταν μπροστά ακολουθώντας τις οδηγίες του ραντάρ εδάφους Τζόκερ, με το Νο1 να διατηρεί οπτική επαφή. Το Τζόκερ ειδοποίησε τον Νο2 για εχθρικό σχηματισμό 2 αεροσκαφών. Μεταξύ Λήμνου και Αγ. Ευστρατίου έγινε οπτική επαφή με το ζεύγος των τουρκικών μαχητικών τύπου F-102 ενώ είχαν ταχύτητα περίπου 450 μίλια.

    Ο Υποσμηναγός Δινόπουλος σαν Νο.2 πλέον, ακολουθούσε από σχετικά μεγάλη απόσταση τον Ανθυποσμηναγό Σκαμπαρδώνη. Με αυτόν τον τρόπο, ο Δινόπουλος είχε την ευχέρεια να ελέγχει τις κινήσεις του Σκαμπαρδώνη, καθώς και τον περιβάλλοντα χώρο.

    Την ίδια ώρα, το Τζόκερ συνέχισε να παρέχει πληροφορίες και οδηγίες για τις θέσεις των αντιπάλων ιχνών. “Γύπα 1, ανεβείτε στα 20.000 πόδια με πορεία ανατολική…” ήταν οι εντολές του Τζόκερ στα δύο Ελληνικά μαχητικά. Τα δύο F-5 προσέγγιζαν στην περιοχή μεταξύ Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου, με ταχύτητα 350 κόμβων και ανοδική πορεία, όταν το Τζόκερ τους έδωσε νέες οδηγίες. “Γύπα 1, ο στόχος σας, βρίσκεται 20 μοίρες δεξιά σας…”

    Η οδηγία αποδείχθηκε ανακριβής, αφού ελάχιστα δευτερόλεπτα μετά, τα δύο Τουρκικά F-102 πέρασαν αριστερά του Σκαμπαρδώνη, σε απόσταση μικρότερη από χίλια πεντακόσια πόδια. Η ένταση της στιγμής και η αγωνία των Τούρκων χειριστών ήταν τέτοια, που θεώρησαν ότι ο Δασκαρδώνης πετούσε μόνος του. Ίσως γι’ αυτό, το “μοναχικό” μαχητικό του Σκαμπαρδώνη, φάνηκε στους Τούρκους σαν εύκολος στόχος. Ενστικτωδώς ο Σκαμπαρδώνης διέκοψε την άνοδο του, εκτελώντας κλειστή αριστερή στροφή, τη στιγμή που τα δύο F-102 είχαν αρχίσει να στρέφονται προς το μέρος του.

    Ο Σκαμπαρδώνης συνεχίζοντας την αριστερή στροφή, είχε τη δυνατότητα να ελέγχει και τους δύο αντιπάλους του, στην “Ώρα 8″, δηλαδή πίσω και αριστερά του. Τα F-102 συνέχισαν να στρέφουν και αυτά μ’ έναν και μόνο σκοπό, να εγκλωβίσουν τον Σκαμπαρδώνη στα σκοπευτικά τους, για μια φαινομενικά εύκολη και “ύπουλη” κατάρριψη.

    Η αντίδραση του “νεαρού” Δασκαρδώνη, μόλις οι προθέσεις των Τούρκων έγιναν φανερές, ήταν άμεση. Με τη μέγιστη ισχύ των κινητήρων του F-5, συνέχισε να στρέφει προς τα αριστερά, προσπαθώντας να έχει συνεχή οπτική επαφή με τα Τουρκικά μαχητικά. Στην προσπάθεια του Σκαμπαρδώνη αντιτάχθηκαν οι κανόνες της φυσικής. Η ταχύτητα του Ελληνικού F-5 ήταν φυσικό να πέσει στους 300 κόμβους και ο Σκαμπαρδώνης δεν είχε καμιά διάθεση να παραμείνει “δυσκίνητη πάπια” στις ορέξεις των Τουρκικών μαχητικών.

    Για το λόγο αυτό, εισήλθε σε κάθοδο με σκοπό να αυξήσει την ταχύτητα του. Σε καταστάσεις καθόδου όπως αυτές, οι καταπονήσεις των χειριστών από τις επιταχύνσεις της βαρύτητας, τα λεγόμενα “G“, είναι τρομακτικές. Ο χειριστής μπορεί να βρεθεί να ζυγίζει επτά, οκτώ, ακόμα και εννιά φορές περισσότερο από το κανονικό του βάρος.

    Ο Σκαμπαρδώνης συνέχισε την κλειστή αριστερή στροφή, με μέγιστες τιμές επιτάχυνσης. Όταν το υψόμετρο του έδειξε 10.000 πόδια, ξεκίνησε επιθετικούς ελιγμούς, προσπαθώντας να εντοπίσει τους διώκτες του, που προς στιγμή τους είχε και τον είχαν χάσει.

    Ο Δινόπουλος, που ακολουθούσε το Σκαμπαρδώνη από μεγαλύτερο ύψος, δεν έγινε άμεσα αντιληπτός από τους Τούρκους χειριστές. Από το “παρασκήνιο”, παρακολουθούσε με κάθε λεπτομέρεια όλη την εξέλιξη της αερομαχίας, πετώντας προς την περιοχή της εμπλοκής. Ήταν τότε, που είδε τις καταπακτές του Νο.1 του Τουρκικού σχηματισμού να ανοίγουν και ελάχιστα δευτερόλεπτα μετά, ένα βλήμα Falcon να εκτοξεύεται εναντίον του “μικρού”.

    Ο Δινόπουλος μαρμάρωσε από τρόμο, αφού δεν μπορούσε να επέμβει άμεσα, ή να ειδοποιήσει το Σκαμπαρδώνη. Το γεγονός όμως, ότι ο Σκαμπαρδώνης παρέμενε σε κλειστή παρατεταμένη στροφή με μεγάλες επιταχύνσεις, είχε σαν αποτέλεσμα το βλήμα Falcon, που η γέμιση του ήταν ικανή να κομματιάσει το Ελληνικό Φ-5, να αστοχήσει. Και η αστοχία αυτή, θα ήταν η τελευταία ευκαιρία που θα είχαν τα Φ-102 απέναντι στο Σκαμπαρδώνη, καθώς ο χρόνος κυλούσε πλέον σε βάρος των τουρκικών μαχητικών.

    O Δινόπουλος, χωρίς να έχει γίνει αντιληπτός από τους επίδοξους κυνηγούς, πλησίαζε τον εχθρικό σχηματισμό, μειώνοντας συνεχώς την απόσταση που τον χώριζε από τα “αιμοχαρή” F-102. Τα μάτια του Δινόπουλου είχαν μετατραπεί σε δύο ακτίνες… Λέιζερ, την ώρα που οι διακόπτες επιλογής στον πίνακα οπλισμού του F-5, γυρνούσαν στη θέση… “ΟΝ”. Από τις επιλογές που είχε ο Δινόπουλος, πυροβόλα των 20 χιλιοστών ή πυραύλους Σάιντ- Γουάιντερ, επέλεξε την πιο θανατηφόρα για το Νο.2 τουρκικό μαχητικό. Tους πυραύλους Σάιντ-Γουάιντερ.

    Ο πρώτος πύραυλος του Δινόπουλου, που έφυγε από το δεξί ακροπτερύγιο του F-5, δεν έμελλε να βρει το στόχο του, αφού η κεφαλή του βλήματος δεν είχε θερμανθεί στο βαθμό που το απαιτούσαν οι παράμετροι βολής. Αλλά καθώς τα κρίσιμα δευτερόλεπτα περνούσαν, ο δεύτερος πύραυλος είχε “συλλάβει” σταθερά το κύμα καυσαερίων του προπορευόμενου F-102. Στ’ αυτιά του Δινόπουλου, ακούστηκε καθαρά ο χαρακτηριστικός συνεχής ήχος του “εγκλωβισμού”. Ο δεύτερος και τελευταίος του πύραυλος, έσκισε σαν κάτασπρη σαΐτα τον ουρανό και δεν άφησε κανένα περιθώριο ζωής στον Επισμηναγό Σονούρ. Το βλήμα σφηνώθηκε βαθιά μέσα στα σωθικά του F-102 και εξερράγη την επόμενη στιγμή, προκαλώντας μια έκρηξη που τύφλωσε το Δινόπουλο.

    Η έκρηξη είχε κυριολεκτικά κομματιάσει το Τουρκικό F-102. Ο Δινόπουλος αναγκάστηκε να κάνει απότομο δεξί “Μπρέικ”, για να μην κτυπηθεί από τα φλεγόμενα κομμάτια του Τουρκικού μαχητικού. Τα κομμάτια του F-102, φάνηκαν να έρχονται από το… πουθενά, σηκώνοντας έναν τεράστιο πίδακα νερού στη θαλάσσια περιοχή που πετούσε το F-5 του “μικρού”.

    Ο Σκαμπαρδώνης, που είχε χάσει οπτική επαφή με το F-5 του Δινόπουλου, αλλά και με τα τουρκικά μαχητικά, ζήτησε βοήθεια και οδηγίες από το Τζόκερ. Οι τελευταίες εντολές του Τζόκερ προς το Σκαμπαρδώνη, ήταν να θέσει τέλος στην αποστολή του και να επιστρέψει για προσγείωση στη Βάση του. Ο Δινόπουλος παρέμεινε στην περιοχή για λίγο, γυρίζοντας τους διακόπτες οπλισμού του στα πυροβόλα, καθ’ όσον και οι δύο πύραυλοι του είχαν χρησιμοποιηθεί. Στ’ ακροπτερύγια του F-5, παρέμεναν μόνο οι “άδειοι” φορείς των βλημάτων.

    Αφού ήταν αδύνατο να επικοινωνήσει με τον Σκαμπαρδώνη και το Τζόκερ, προσπάθησε να εντοπίσει μόνος του το Τουρκικό Νο.1. Πλην όμως το F-102 του Αντισμήναρχου Βασίν, είχε φροντίσει να εξαφανιστεί από το πεδίο της μάχης. Έτσι το μόνο που απέμενε στο Δινόπουλο, ήταν να επιστρέψει και αυτός στο αεροδρόμιο του Βόλου. Για τον Αντισμήναρχο Σαγίφ Βασίν, τα πράγματα εξελίσσονταν άσχημα. Ούτε στο χειρότερο του εφιάλτη, δεν θα μπορούσε να ζήσει εκείνες τις στιγμές.

    Ο πρώτος πύραυλος του Δινόπουλου, είχε περάσει πολύ κοντά του. Ο Βασίν είχε κάνει δεξί “Μπρέικ” και είχε σπάσει τον κλειστό σχηματισμό, αφήνοντας πίσω του, το F-102 του Επισμηναγού Σονούρ. Οι πρώτες σκέψεις του Βασίν, ήταν να συνεχίσει τη δεξιά στροφή, έτσι ώστε να βρεθεί πίσω από το επιτιθέμενο F-5 του Δινόπουλου. Κοιτώντας προς την “Ώρα 4″, στην εικόνα που διαγραφόταν δεξιά του, μπορούσε να δει και τα δύο αεροσκάφη. Και του Σονούρ, αλλά και του Δινόπουλου, καθώς και μία ακόμα… “λεπτομέρεια”. Μια… λεπτομέρεια, που τον έφερε στα πρόθυρα του πανικού.

    Μια νέα σαΐτα είχε εκτοξευθεί από τη “φαρέτρα” του Δινόπουλου, με κατεύθυνση το Νο.2 του σχηματισμού του. Μέσα από τον ασύρματο πρόλαβε να φωνάξει, “Οτκί, προσοχή! Προσοχή! Και άλλος πύραυλος”. Ήταν όμως αργά… Με τρόμο ο Βασίν παρακολούθησε τη σύντομη τροχιά του βλήματος. Η έκρηξη κομμάτιασε το Τουρκικό Νο.2 και μαζί και το ηθικό του Βασίν.

    Πανικός κυρίευσε τις σκέψεις του Βασίν. Το σοκ ήταν τέτοιο, που εκτελώντας τώρα αριστερό “Μπρέικ” και θέτοντας το μετακαυστήρα του σε λειτουργία, το μόνο που φάνηκε να τον ενδιαφέρει, ήταν να απομακρυνθεί από την περιοχή που ο Σονούρ και το μαχητικό του κατέπεφταν σαν μια μάζα από φλεγόμενα κομμάτια.

    Ο τρόπος περιπλάνησης του Αντισμήναρχου Βασίν στο Αιγαίο, μόνο σε ισχυρό κλονισμό θα μπορούσε να αποδοθεί. Αντί να κατευθυνθεί ανατολικά, προς την Ιωνία, διατήρησε πορεία δυτική-νοτιοδυτική και σε κάποια στιγμή φάνηκε να φθάνει στο ύψος της… Τανάγρας. Όταν κατάλαβε το λάθος του, προσπάθησε να διορθώσει την πορεία του. Στο μυαλό του όμως παρέμενε η εικόνα του Σονούρ, να “κομματιάζεται” από τον πύραυλο του Δινόπουλου, εικόνα, που του προξενούσε την ψευδαίσθηση, ότι και άλλα Ελληνικά μαχητικά θα ήταν στον αέρα προσπαθώντας να τον καταρρίψουν.

    Η άσκοπη περιπλάνηση του στο Αιγαίο, σε συνδυασμό με την υπερβολική χρήση του μετακαυστήρα, τον οδήγησαν μοιραία στην εξάντληση των καυσίμων του, πριν προλάβει να επιστρέψει στη Βάση του. Κάπου στα παράλια της Σμύρνης, πραγματοποίησε αναγκαστική προσγείωση, με αποτέλεσμα το F-102 να καταστραφεί ολοσχερώς και αυτός να τραυματισθεί σοβαρά.

    Λίγο αργότερα, μεταφερόμενος στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο της Σμύρνης, ξεψύχησε. Αν για τους δύο Τούρκους χειριστές, η δυνατότητα για σκέψεις δεν ήταν πλέον επιλογή, για τον Σκαμπαρδώνη, που επέστρεφε για προσγείωση στο αεροδρόμιο του Βόλου, ήταν κάτι παραπάνω από βασανιστική. Δεν γνώριζε για την τύχη του Δινόπουλου και επιπλέον ήταν κάτι παραπάνω από βέβαιος, ότι ο πίδακας του νερού που είχε δει μπροστά του, προερχόταν από πτώση αεροσκάφους.

    Μέσα του, ευχόταν με όλη τη δύναμη της ψυχής του, να μην ήταν από το F-5 του Δινόπουλου. Εδώ και ώρα όμως, εκείνος ο ενοχλητικός “κόμπος” στο στομάχι, τον έκανε να πετά με δυσκολία. Ο ίδιος κόμπος, συνέχισε να του κρατά συντροφιά, καθ’ όλη τη διάρκεια της επιστροφής του στο αεροδρόμιο του Βόλου.

    Μόλις ο Σκαμπαρδώνης σταματούσε έξω από τα “Σέλτερς”, σβήνοντας τους κινητήρες, το βλέμμα του έπεσε στο αεροσκάφος του Δινόπουλου, που επέστρεφε και αυτό για προσγείωση. Η χαρά του “μικρού” δεν μπορούσε να περιγραφεί. Πριν καλά, καλά, λυθεί, έτρεξε προς το συνδετήριο διάδρομο για να δει το Νο.2 του Ελληνικού σχηματισμού, το Δινόπουλο με σάρκα και οστά, να του μιλά μέσα από την καλύπτρα, υψώνοντας τον αντίχειρα του προς τα επάνω. “Όλα εντάξει. Πάψε να ανησυχείς…”

    Την ίδια στιγμή και σε κατάσταση έντονης συναισθηματικής φόρτισης, η ματιά του “μικρού” έπεσε στους άδειους φορείς στα ακροπτερύγια του F-5 και αμέσως κατάλαβε. Ο πίδακας νερού στο Αιγαίο, προερχόταν προφανώς από πτώση Τουρκικού μαχητικού. Ο Δινόπουλος είχε κάνει χρήση και των δύο πυραύλων, στην εμπλοκή του με τα Τουρκικά F-102. Με την ενέργεια αυτή, του είχε σώσει τη ζωή από τα Τουρκικά μαχητικά, που είχαν μαζευτεί σαν αιμοβόρες ύαινες πίσω από την ουρά του.

    Ένα πλήθος από χειριστές, τεχνικούς και συναδέλφους άλλων ειδικοτήτων, είχαν χιμήξει σαν μελίσσια και τους περικύκλωσαν, προσπαθώντας να μάθουν όλες τις λεπτομέρειες της αερομαχίας. Μιας αερομαχίας που είχε σαν αποτέλεσμα, να κάνει τους Τούρκους να μην ξαναφανούν στο Αιγαίο για πολλούς… μήνες.

    Μετά την επιστροφή στην Αγχίαλο, και οι δύο συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν σε ανακριτικές διαδικασίες. Σε κανέναν από τους δύο πιλότους δεν ανεγράφη στα μητρώα τους η πολεμική αυτή αποστολή και δεν τους εδόθη καμία ηθική ανταμοιβή. Ο Δινόπουλος, όντας ήρως προς μίμηση εκρίθη υπό της αναξίου και απαξιωτικής ηγεσίας ως ΜΗ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ και απεστρατεύθη σαν αντισμήναρχος το 1987. Ο Σκαμπαρδώνης αποστρατεύθηκε σαν ταξίαρχος λίγο αργότερα.

    Αξίζει να σημειωθεί η προσπάθεια της Τουρκικής προπαγάνδας για αποσιώπηση των καταρρίψεων των τουρκικών αεροσκαφών. Διέδιδαν παντού ότι τα τουρκικά αεροσκάφη κατέρριψαν τα Ελληνικά. Μετά από χρόνια ο Σκαμπαρδώνης υπηρετούσε στο ΝΑΤΟ όταν συναντήθηκε με έναν Τούρκο αεροπόρο ο οποίος προπαγανδίζοντας ισχυρίσθηκε πως στην αερομαχία τότε κατερρίφθησαν τα ελληνικά αεροσκάφη.

    Ο Σκαμπαρδώνης τότε τον ερώτησε αν μοιάζει με φάντασμα, εξηγώντας ότι αυτός ήταν στην αερομαχία και ο Τούρκος αισθάνθηκε εντελώς ηλίθιος με τα ψέμματα της προπαγάνδας της φασιστικής πατρίδος του. Αλλά όταν μέσα από εφημερίδες (Ελεύθερος Τύπος 18 Μαρτίου 1997) και περιοδικά (ΠΤΗΣΗ τεύχη 81-85) η παραπάνω αερομαχία έγινε ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ γνωστή στον ελληνικό λαό, η τουρκική προπαγάνδα κατεχώρησε πληρωμένη διαφήμιση στο αγγλικό περιοδικό COMBAT AIRCRAFT, τον Νοέμβριο 1997, στην οποία έχουν φωτογραφία τουρκικού F-102 με λεζάντα ότι αυτό κατέρριψε 2 ελληνικά αεροσκάφη το 1974!!! (φώτο)

    ΥΓ.: Ο Γιάννης Δινόπουλος αφού υπέστη αρκετές φορές τη διαδικασία των ανακρίσεων και καταθέσεων, επέστρεψε στα πτητικά του καθήκοντα (όπως και ο Σκαπαρδώνης) δίχως να αναγραφεί στα μητρώα τους η πολεμική τους αποστολή. η ηγεσία ζητούσε στην κυριολεξία ”την κεφαλή επί πίνακι”. Ουδέποτε του δόθηκε κάποια ηθική αμοιβή, αλλά αντίθετα αποτέλεσε το μαύρο πρόβατο των ηγεσιών που ακολούθησαν έως την πρόωρη αποστρατεία του.
    Μερικά χρόνια αργότερα δεκαετία του 90 ο ΔΙΝΟΠΟΥΛΟΣ αποστρατεύθηκε σαν αντισμήναρχος!!!! αφού η ηγεσία έκρινε ότι ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ!!!!! Δηλαδή έναν από τους ήρωες του Αιγαίου, αντί να τον κάνουν αρχηγό ή να τον περιφέρουν στις στρατιωτικές σχολές και να διαφωτίζει τους νέους μαχητές, τον έστειλαν σπίτι του.

    Και κάτι άλλο: κάποιοι «έξυπνοι» θέλησαν χρόνια αργότερα να τιμήσουν το αεροσκάφος που κατέρριψε τους Τούρκους. Προσέξτε: Tο αεροσκάφος, ΟΧΙ τον χειριστή (!). Το ψάξανε, το ξαναψάξανε,

    δεν το εύρισκαν. Ο Δινόπουλος, που το έμαθε, τους ειδοποίησε ότι συνετρίβη (με άλλο χειριστή) λίγα χρόνια αργότερα.

    Ο Θωμάς Σκαμπαρδώνης φάνηκε πιο τυχερός. Τελείωσε ευδόκιμα την καριέρα του. Έγινε ταξίαρχος και πήγε και αυτός σπίτι του. Ο πρώτος ζει στη Θεσσαλονίκη, ο δεύτερος στην Αθήνα. Εύκολα μπορείτε να τους βρείτε και να έχετε περισσότερες λεπτομέρειες, αν θέλετε.

    http://pekp.gr/veteranos.gr

    Σχόλιο: Πιστεύεται οτι αν κάποιοι απο τους Χειριστές μας έκαναν το ίδιο και σήμερα θα είχαν διαφορετική τύχη ; …Εμείς αμφιβάλουμε !

    Το άρθρο δημοσιεύτηκε και στην Εφημερίδα των Αποστράτων της Αεροπορίας ‘ΗΧΩ των ΑΙΘΕΡΩΝ » του Μηνός Μαΐου … Που κυκλοφορεί με υπογραφή το από τον Ανδρέα Αντρικόπουλο Σμηνάρχο ε.α

    __________________________________________________________________

    Επιμέλεια: Eva Johansson

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Έξι χρόνια πετάνε και δεν προσγειώθηκαν ακόμη …Αφιέρωμα στους Σταυραετούς ! (video)
    =================================================================

    O Σμηναγός (Ι) Σήφης Αναστασάκης άφησε την τελευταία του πνοή στις 29 Αυγούστου του 2010, τρεις ημέρες μετά το αεροπορικό δυστύχημα που συνέβη κατά τη διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως, επιβαίνοντας στο υπ’ αριθμ. «604» διθέσιο F-16D Block 52+, της 340 Μοίρας, κατά τη διάρκεια διατεταγμένης αποστολής.

    Το δυστύχημα συνέβη κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής άσκησης της 340 Μοίρας στη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης, δυτικά της νήσου Χρυσή, όταν το μονοθέσιο αεροσκάφος F-16C του Σμηναγού (Ι) Αναστάσιου Μπαλατσούκα συγκρούστηκε στον αέρα με ένα διθέσιο F-16D, στο οποίο επέβαιναν ο Σμηναγός (Ι) Σήφης Αναστασάκης και ο Ανθυποσμηναγός (Ι) Παύλος Βοτζάκης.

    Ο Σγος (Ι) Ιωσήφ Αναστασάκης, 35 ετών, έγγαμος με μία κόρη, με σύνολο ωρών πτήσεως 1.955 εκ των οποίων οι 1456 ώρες σε F-16, τραυματίστηκε και νοσηλεύθηκε για τρεις ημέρες σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο.

    Ο Ανθσγος (Ι) Παύλος Βοτζάκης, 25 ετών, ανύπαντρος, με σύνολο ωρών πτήσεως 431 εκ των οποίων οι 119 ώρες σε F-16, δεν τραυματίστηκε ενώ για προληπτικούς λόγους, είχε μεταφερθεί στο 251ΓΝΑ στην Αθήνα. Σήμερα, εξακολουθεί να υπηρετεί στην 340 Μοίρα, στην 115 Πτέρυγα Μάχης στην αεροπορική βάση της Σούδας.

    http://admin.ekriti.gr/sites/default/files/styles/large/public/thumbnails/image/4anastasakis.jpg?itok=oHAlfsAM

    Τα αεροσκάφη που κατέπεσαν ήταν:
    ———————————————————-

    -Tο μονοθέσιο F-16C Block 52+ με s/n «522», το οποίο αφίχθη στην Ελλάδα την 25 Φεβρουαρίου 2004 και είχε συμπληρώσει 1.315 περίπου ώρες πτήσεως.
    -Tο διθέσιο F-16D Block 52+ με s/n «604», το οποίο αφίχθη στην Ελλάδα την 19 Ιουνίου 2003 και είχε συμπληρώσει 1.130 περίπου ώρες πτήσεως.

    Μετά τη σύγκρουση, ο Σμγος (Ι) Ιωσήφ Αναστασάκης μεταφέρεται και νοσηλεύεται στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου με πολύ βαριά τραύματα στα οποία και υπέκυψε και μετά από ηρωική αλλά άνιση μάχη…

    http://admin.ekriti.gr/sites/default/files/styles/large/public/thumbnails/image/1anastasakis.jpg?itok=JSKNj4EJ

    Βιογραφικό
    ——————————————-
    Ο Σήφης Αναστασάκης γεννήθηκε την 1η Νοεμβρίου 1975. Γιος του Στέφανου και της Μαρίας, γεννήθηκε κι έζησε στη Γέργερη και στο Ηράκλειο. Το 1993 αποφοίτησε από το Καπετανάκειο σχολείο και σε ηλικία 18 ετών εισήχθη από τους πρώτους στη Σχολή Ικάρων, όπου αποφοίτησε ως Αρχηγός της Σχολής.

    Τον Οκτώβριο του 1997 τοποθετήθηκε στην 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος στην Καλαμάτα, για προκεχωρημένη εκπαίδευση στα αεροσκάφη Τ-2 και τον Φεβρουάριο 1999 στο Σμήνος Μετεκπαίδευσης των Α-7 στην 115 Πτέρυγα Μάχης.

    Μετά το πέρας της εκπαίδευσης επάνδρωσε την 340 Μοίρα Βομβαρδισμού μέχρι τον Ιούλιο 2001, οπότε μετατέθηκε στην 111 Πτέρυγα Μάχης στη Νέα Αγχίαλο, για εκπαίδευση στα αεροσκάφη F-16.

    Από τον Οκτώβριο 2002 μέχρι τον Οκτώβριο 2003 υπηρέτησε στην 347 Μοίρα και στη συνέχεια επανήλθε στην 115 Πτέρυγα Μάχης και στην 340 Μοίρα, με την έλευση των νέων αεροσκαφών F-16 Block 52 plus, όπου και υπηρετούσε μέχρι την ημέρα του δυστυχήματος.

    http://admin.ekriti.gr/sites/default/files/styles/large/public/thumbnails/image/3anastasakis.jpg?itok=mTPzownV

    Ο Σμηναγός (Ι) Σήφης Αναστασάκης (δεύτερος από αριστερά) μαζί με συναδέλφους του της 340 Μοίρας.

    Μετά από την επιτυχή του εκπαίδευση στα Α7 και έπειτα στα F-16, διακρίθηκε τόσο για την εργατικότητά του, όσο και για την αρτιότητα του χαρακτήρα του, επελέγη δε από την υπηρεσία του και ως εκπαιδευτής καθώς η μεταδοτικότητα ήταν άλλο ένα χάρισμα που τον χαρακτήριζε.
    Εκπροσωπούσε πάντα επάξια τη χώρα, λαμβάνοντας μέρος σε πάρα πολλές αποστολές, εντός κι εκτός Ελλάδας. Ήταν έγγαμος πατέρας δύο τέκνων.

    http://admin.ekriti.gr/sites/default/files/styles/large/public/thumbnails/image/f22faa60a999f32e51c965f3ad5fd55a_l.jpg?itok=JSGTl08R

    Έξι χρόνια πετάνε και δεν προσγειώθηκαν ακόμη …Αφιέρωμα στους Σταυραετούς ! (video)
    1.6k
    SHARES
    ShareTweet

    collage111111Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

    O Σμηναγός (Ι) Σήφης Αναστασάκης άφησε την τελευταία του πνοή στις 29 Αυγούστου του 2010, τρεις ημέρες μετά το αεροπορικό δυστύχημα που συνέβη κατά τη διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως, επιβαίνοντας στο υπ’ αριθμ. «604» διθέσιο F-16D Block 52+, της 340 Μοίρας, κατά τη διάρκεια διατεταγμένης αποστολής.

    Το δυστύχημα συνέβη κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής άσκησης της 340 Μοίρας στη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης, δυτικά της νήσου Χρυσή, όταν το μονοθέσιο αεροσκάφος F-16C του Σμηναγού (Ι) Αναστάσιου Μπαλατσούκα συγκρούστηκε στον αέρα με ένα διθέσιο F-16D, στο οποίο επέβαιναν ο Σμηναγός (Ι) Σήφης Αναστασάκης και ο Ανθυποσμηναγός (Ι) Παύλος Βοτζάκης.

    Ο Σγος (Ι) Ιωσήφ Αναστασάκης, 35 ετών, έγγαμος με μία κόρη, με σύνολο ωρών πτήσεως 1.955 εκ των οποίων οι 1456 ώρες σε F-16, τραυματίστηκε και νοσηλεύθηκε για τρεις ημέρες σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο.

    Ο Ανθσγος (Ι) Παύλος Βοτζάκης, 25 ετών, ανύπαντρος, με σύνολο ωρών πτήσεως 431 εκ των οποίων οι 119 ώρες σε F-16, δεν τραυματίστηκε ενώ για προληπτικούς λόγους, είχε μεταφερθεί στο 251ΓΝΑ στην Αθήνα. Σήμερα, εξακολουθεί να υπηρετεί στην 340 Μοίρα, στην 115 Πτέρυγα Μάχης στην αεροπορική βάση της Σούδας.

    4anastasakis.jpg
    Τα αεροσκάφη που κατέπεσαν ήταν:

    -Tο μονοθέσιο F-16C Block 52+ με s/n «522», το οποίο αφίχθη στην Ελλάδα την 25 Φεβρουαρίου 2004 και είχε συμπληρώσει 1.315 περίπου ώρες πτήσεως.
    -Tο διθέσιο F-16D Block 52+ με s/n «604», το οποίο αφίχθη στην Ελλάδα την 19 Ιουνίου 2003 και είχε συμπληρώσει 1.130 περίπου ώρες πτήσεως.

    Μετά τη σύγκρουση, ο Σμγος (Ι) Ιωσήφ Αναστασάκης μεταφέρεται και νοσηλεύεται στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου με πολύ βαριά τραύματα στα οποία και υπέκυψε και μετά από ηρωική αλλά άνιση μάχη…

    1anastasakis.jpg
    Βιογραφικό
    Ο Σήφης Αναστασάκης γεννήθηκε την 1η Νοεμβρίου 1975. Γιος του Στέφανου και της Μαρίας, γεννήθηκε κι έζησε στη Γέργερη και στο Ηράκλειο. Το 1993 αποφοίτησε από το Καπετανάκειο σχολείο και σε ηλικία 18 ετών εισήχθη από τους πρώτους στη Σχολή Ικάρων, όπου αποφοίτησε ως Αρχηγός της Σχολής.

    Τον Οκτώβριο του 1997 τοποθετήθηκε στην 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος στην Καλαμάτα, για προκεχωρημένη εκπαίδευση στα αεροσκάφη Τ-2 και τον Φεβρουάριο 1999 στο Σμήνος Μετεκπαίδευσης των Α-7 στην 115 Πτέρυγα Μάχης.

    Μετά το πέρας της εκπαίδευσης επάνδρωσε την 340 Μοίρα Βομβαρδισμού μέχρι τον Ιούλιο 2001, οπότε μετατέθηκε στην 111 Πτέρυγα Μάχης στη Νέα Αγχίαλο, για εκπαίδευση στα αεροσκάφη F-16.

    Από τον Οκτώβριο 2002 μέχρι τον Οκτώβριο 2003 υπηρέτησε στην 347 Μοίρα και στη συνέχεια επανήλθε στην 115 Πτέρυγα Μάχης και στην 340 Μοίρα, με την έλευση των νέων αεροσκαφών F-16 Block 52 plus, όπου και υπηρετούσε μέχρι την ημέρα του δυστυχήματος.

    3anastasakis.jpg
    Ο Σμηναγός (Ι) Σήφης Αναστασάκης (δεύτερος από αριστερά) μαζί με συναδέλφους του της 340 Μοίρας.

    Μετά από την επιτυχή του εκπαίδευση στα Α7 και έπειτα στα F-16, διακρίθηκε τόσο για την εργατικότητά του, όσο και για την αρτιότητα του χαρακτήρα του, επελέγη δε από την υπηρεσία του και ως εκπαιδευτής καθώς η μεταδοτικότητα ήταν άλλο ένα χάρισμα που τον χαρακτήριζε.
    Εκπροσωπούσε πάντα επάξια τη χώρα, λαμβάνοντας μέρος σε πάρα πολλές αποστολές, εντός κι εκτός Ελλάδας. Ήταν έγγαμος πατέρας δύο τέκνων.

    f22faa60a999f32e51c965f3ad5fd55a_l.jpg

    Βιογραφικό
    —————————————–
    Ο Σμηναγός (Ι) Αναστάσιος Μπαλατσούκας γεννήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1977 στην Άρτα. Εισήλθε στην Σχολή Ικάρων το 1997 και αποφοίτησε το 2001, οπότε τοποθετήθηκε στην 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος στην Καλαμάτα, για εκπαίδευση στα αεροσκάφη Τ-2. Τον Αύγουστο 2002, μετατέθηκε στην 116 Πτέρυγα Μάχης στον Άραξο, όπου εκπαιδεύτηκε στα αεροσκάφη Α-7, για να επανδρώσει την 335 Μοίρα.

    Τον Ιανουάριο 2006 τοποθετήθηκε στο Σμήνος Μετεκπαίδευσης της 115 Πτέρυγας Μάχης, όπου εκπαιδεύτηκε στα νέο-παραληφθέντα αεροσκάφη F-16 Block 52 plus, ενώ με το πέρας της εκπαίδευσής του παρουσιάστηκε στην 340 Μοίρα. Ο Αναστάσης Μπαλατσούκας, το δευτερότοκο παιδί της τρίτεκνης οικογένειας του Χριστόφορου και της Ντίνας, εγγόνι της Κατίνας του Πατσιόγα από τη Νεράιδα.

    http://admin.ekriti.gr/sites/default/files/styles/large/public/thumbnails/image/2_balatsoukas.jpg?itok=vrrK4BWK

    Από μικρό παιδί του άρεσαν τα αεροπλάνα και έπαιζε ολημερίς με αυτά. Και κάποια μέρα ήθελε να πετάξει σαν τον αετό, λεύτερος και δυνατός. Μπήκε στην σχολή Ικάρων το 1997 και για 13 ολόκληρα χρόνια διέσχιζε τους ελληνικούς ουρανούς. Ήταν ένας από τους καλύτερους και πιο έμπειρους χειριστές των F-16.

    Τον χαίρονταν οι δικοί του, τον αγαπούσαν οι φίλοι του και τον θαύμαζαν όσοι τον ήξεραν. Ο Σγος (Ι) Αναστάσιος Μπαλατσούκας, 33 ετών, έγγαμος, με σύνολο ωρών πτήσεως 1.202 εκ των οποίων οι 580 ώρες σε F-16.

    ________________________________________________________________

    Eπιμέλεια: Eva Johansson

    https://diafimiseto.wordpress.com/

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Αποκάλυψη :Χέστηκαν οι Τούρκοι Χειριστές των F-16 …Όταν τους «LOCK»αραν οι Άσσοι της 336 Μ
    —————————————————————————————————————–

    Αποκάλυψη : ΟΙ Τούρκοι Χειριστές των F-16 που πραγματοποίησαν εισβολή την 28 Φεβρουαρίου τα χρειάστηκαν και χέστηκαν στην κυριολεξία ,αν και Οπλισμένοι όταν οι Άσσοι της 336 Μ της 116 ΠΜ ενεπλάκησαν και εξαπέλυσαν αντίμετρα «Fler «

    Τα τουρκικά Μαχητικά πετούν πάνω από τα πλοία των Νατοϊκών δυνάμενων. Ενώ οι διοικητές της δύναμης της Νατοϊκής Ναυτικής Δύναμης κάνουν σε καθημερινή βάση πολύ σκληρά “report” καταγράφοντας αναλυτικά την τουρκική δραστηριότητα» σύμφωνα με πηγές του ΥΠΕΘΑ.

    Το ΓΕΣ έχει ενισχύσει την Στρατιωτική παρουσία στα νησιά στόχο με επιπλέον προσωπικό . «Από 17% το προσωπικό στις Μονάδες μας έχουμε πάει σε ποσοστό πάνω απο το 48%.

    … Οι πλέον έμπειροι Τούρκοι Χειριστές έχουν αποστρατευθεί, ή εκδιωχθεί ενώ οι ‘’πιτσιρικάδες’’ φοβισμένοι & με ελάχιστη πείρα» είναι κίνδυνος θάνατος πρώτα από όλα για τους ίδιους

    «Οι Έλληνες της 336 Μ της 116 ΠΜ οι καλύτεροι στον κόσμο ( δείτε το TLT 2017″) απογειώθηκαν απο το νησί της Σκύρου για να τους αναχαιτίσουν Οπλισμένα τα Τούρκικα μαχητικά την 28 Φεβρουαρίου και κατά την διάρκεια της Εμπλοκής…Πριν ακόμη εμπλακούν οι Τούρκοι φοβήθηκαν ότι θα τους συμβεί LOCK & KILL από τα οπλικά συστήματα των Χειριστών της 336 Μ «και θα καταγράφονταν έριξαν fler» (αντίμετρα καπνού – θερμότητας). Κλασικό Δείγμα πανικού και φόβου σχολίασαν οι Χειριστές μας

    Την συγκεκριμένη ημερομηνία οι Χειριστές μας είχαν & μια Εμπλοκή δυτικά της νήσου Λέσβου …Ενώ τα Τούρκικα ήταν Οπλισμένα!

    Καλά λένε κάποιοι οτι ο Θάνατος θα έρθει από τα Ψηλά …Δεν το ξεχνάνε τα Τουρκάκια!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Δείτε γιατί τρέμουν τα Μιράζ οι Τούρκοι στις ..Εμπλοκές του Αιγαίου!
    ======================================================

    Το οτι είμαστε τυχεροί που η Πολεμική μας Αεροπορία έχει τα ευέλικτα και πανίσχυρα Μιράζ 2000-5 ,είναι γνωστό τοις πάση !

    Δεν το λέμε εμείς αλλά το λένε οι ειδικοί της Αεροπορίας οι Χειριστές που κάθε μέρα αναχαιτίζουν Τούρκικα Μαχητικά άκρη την άκρη του Αιγαίου !

    Τελευταία οι Τούρκοι βάφουν στα Μαχητικά τους και συγκεκριμένα τα F-16 με εικόνες αγρίων ζώων ώστε να προκαλούν τρόμο όπως λένε στους Ρωμιούς …Αλλά !

    Έλα όμως που κάποιοι στην Πολεμική Αεροπορία έχουν από ότι φαίνεται εκτός απο Πίστη στον Αρχάγγελο …αλλά και μαύρο χιούμορ και προκαλούν «Σόκ και Δέος στα Μεμέτια όταν οι Δελτάδες» των Μιράζ σπάνε στο δίπλα το Μιράζ και εμφανίζεται ο Φοβερός και Τρομερός αποκεφαλιστής !!

    Δείτε γιατί τρέμουν τα Μιράζ οι Τούρκοι στις ..Εμπλοκές του Αιγαίου!
    6k
    SHARES
    ShareTweet

    Το οτι είμαστε τυχεροί που η Πολεμική μας Αεροπορία έχει τα ευέλικτα και πανίσχυρα Μιράζ 2000-5 ,είναι γνωστό τοις πάση !

    Δεν το λέμε εμείς αλλά το λένε οι ειδικοί της Αεροπορίας οι Χειριστές που κάθε μέρα αναχαιτίζουν Τούρκικα Μαχητικά άκρη την άκρη του Αιγαίου !

    Τελευταία οι Τούρκοι βάφουν στα Μαχητικά τους και συγκεκριμένα τα F-16 με εικόνες αγρίων ζώων ώστε να προκαλούν τρόμο όπως λένε στους Ρωμιούς …Αλλά !

    Έλα όμως που κάποιοι στην Πολεμική Αεροπορία έχουν από ότι φαίνεται εκτός απο Πίστη στον Αρχάγγελο …αλλά και μαύρο χιούμορ και προκαλούν «Σόκ και Δέος στα Μεμέτια όταν οι Δελτάδες» των Μιράζ σπάνε στο δίπλα το Μιράζ και εμφανίζεται ο Φοβερός και Τρομερός αποκεφαλιστής !!

    Πάρτε μια γεύση και στείλε χαιρετίσματα στη Μάνα του Μεμέτη …Που τρέμουν γιατί αν τους πάρουν το κεφάλι δεν θα πάνε στον Παράδεισο!!!

    __________________________________________________________________

    Καμαρώστε τα Mirage 2000-5 που κυριαρχούν στο Αιγαίο (video) Αφιέρωμα!
    =========================================================

    Είναι η κορυφαία έκδοση του Mirage 2000. To «παύλα-πέντε» αποτελεί εδώ και χρόνια την αιχμή του δόρατος της Ελληνικής αναχαίτισης και εγγυάται αεροπορική υπεροχή πάνω από το Αιγαίο. Το σύγχρονο μαχητικό είναι εξοπλισμένο με προηγμένης τεχνολογίας όπλα αέρος-αέρος!

    ‘Έτοιμο να υπερασπιστεί τους ελληνικούς ουρανούς. Οι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας τα αποκαλούν «Dash 5» και τα πληρώματα των ασιατών εισβολέων στο Αιγαίο, τα αναγνωρίζουν αμέσως από την χαρακτηριστική μορφή της πτέρυγας-δέλτα, για την περίπτωση που θα προλάβουν να το δουν.
    Ο λόγος για τα μαχητικά Mirage 2000-5 της 331 Μοίρας, τα οποία αποτελούν τον ένα από τους δύο τύπους κορυφαίων μαχητικών της Πολεμικής Αεροπορίας, με δυνατότητες που δεν διαθέτει ο αντίπαλος στο οπλοστάσιό του.

    Η 331 Μοίρα συγκροτήθηκε στις 18 Απριλίου 1998, προκειμένου να παραλάβει τα τότε νεοαποκτηθέντα Mirage 2000 EGM/BGM από την Πολεμική Αεροπορία. Την 1η Μαρτίου 2007, ξεκίνησε η προετοιμασία της παραλαβής των νέων αεροσκαφών Mirage 2000-5. Στις 3 Μαΐου του ίδιου έτους τα πρώτα Μ2000-5 ICMS Mk-III, έτσι τα κωδικοποιεί η Πολεμική Αεροπορία, προσγειώθηκαν στην 114 Πτέρυγα Μάχης στην Τανάγρα.

    Αμέσως μετά ακολούθησε η έναρξη εκπαίδευσης των Ιπταμένων της Πολεμικής Αεροπορίας από προσωπικό από τη Γαλλία -πιλότοι της Armée de l’Air (ALA) και της εταιρίας Dassault- έτσι ώστε τον Μάιο του 2008 να πραγματοποιηθεί η επιχειρησιακή αξιολόγηση της Μοίρας.

    Το «γυάλινο πιλοτήριο,» όπως αποκαλείται ο θάλαμος διακυβέρνηση του γαλλικής προέλευσης μαχητικού, αποτελείται από το Head-up-Display (HUD), δύο έγχρωμες οθόνες πολλαπλών λειτουργιών, μια οθόνη παρουσίασης της τακτικής κατάστασης, κεντρικά εγκατεστημένη, και τέλος μία οθόνη εγκατεστημένη στην ευθεία του οπτικού πεδίου του πιλότου, που επιτρέπουν την απεικόνιση των ενδείξεων του ραντάρ , συνδυάζοντας δεδομένα πτήσης από το HUD. Η σχεδιαστική αυτή καινοτομία αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο του Mirage 2000-5.
    «Με το glass cockpit, όλα τα δεδομένα έρχονται στον πιλότο, τα οποία μπορεί μετά αυτός να εκμεταλλευτεί με πάρα πολύ εύκολο τρόπο. Σε συνδυασμό με το Data Link μπορεί αυτός να κάνει την αποστολή όσο πιο εύκολα μπορεί, και να έχει πολύ καλά αποτελέσματα,» συνεχίζει ο επισμηναγός Κωνσταντίνος Χαλάτσης.

    Το ραντάρ του αεροσκάφους επιτρέπει την εναέρια εμπλοκή με πολλαπλούς εναέριους στόχους, αλλά και με στόχους εδάφους, ώστε να μπορεί να ανταπεξέλθει σε πολύπλοκα και απαιτητικά σενάρια. Στην εναέρια μάχη, το ραντάρ RDY-2 είναι σε θέση να εγκλωβίσει τους 4 πιο επικίνδυνους στόχους, από τους 24 που παρακολουθεί συνολικά.

    Η καταπολέμηση των στόχων μπορεί να γίνει ταυτόχρονα με βλήματα αέρος-αέρος Mica ΕM/IR. O πύραυλος έχει μια εμβέλεια από 35 έως και 60 χιλιόμετρα, αναλόγως της θέσης του αεροσκάφους-φορέα και του αντίπαλου στόχου. Η Πολεμική Αεροπορία διαθέτει στο οπλοστάσιο δύο εκδόσεις του βλήματος. Η μία είναι με καθοδήγηση ενεργού ανιχνευτή, και η άλλη με κεφαλή αναζήτησης υπερύθρων. Έτσι, το εχθρικό αεροσκάφος στο Αιγαίο, δεν λαμβάνει καμία προειδοποίηση για την επερχόμενη φονική απειλή, μια και η κατεύθυνση του πυραύλου είναι πλήρως παθητική.
    Το Mirage 2000-5 μπορεί να μεταφέρει έως και 6 συνολικά Mica ΕM/IR, γεγονός που αυξάνει την επιθετική ισχύ των πιλότων της 331 Μοίρας.
    Το σύστημα πρόωσης του μαχητικού αποτελείται από τον κινητήρα M-53P2, ισχύος έως 21.400 λιβρών, με μετάκαυση. Χάρη σε αυτόν τον κινητήρα, οι επιδόσεις του Mirage 2000-5, τόσο στην μονοθέσια όσο και στην διθέσια έκδοση, είναι εξαιρετικές. Η μέγιστη ταχύτητα αγγίζει σε συγκεκριμένο ύψος τα 2,2 Mach. Η ευελιξία του αεροσκάφους παραμένει στις κορυφαίες της κατηγορίας του, με δομικό όριο τα 9G, με εξαιρετική συμπεριφορά στις χαμηλές ταχύτητες μιας κλειστής αερομαχίας.
    Είναι ένα αεροπλάνο που μπορεί να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε απειλή
    Τα μαχητικά Mirage 2000-5 της 331Mirage_2000-5_Tanagra_Air_base Μοίρας, είναι πανέτοιμα για να καλύψουν την απαίτηση της αεροπορικής υπεροχής στο Αιγαίο, ως μερικά από τα πλέον ικανά μαχητικά που πετάνε σήμερα, όχι μόνο σε ελληνικούς ουρανούς, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη.
    «Είναι μια πλατφόρμα οπλικών συστημάτων, ότι καλύτερο κυκλοφορεί στην ευρύτερη γειτονιά,» Αναφέρει ιπτάμενος χειριστής Mirage της 331 Μοίρας. «Έχει τεχνολογίες αιχμής» και «είμαστε πάρα πολύ τυχεροί που έχουμε αυτό το αεροσκάφος.»
    Το κορυφαίο αυτό σύστημα της Πολεμικής Αεροπορίας, διαθέτει ικανότητα στρατηγικής κρούσης, χάρη στα βλήματα κρούζ τύπου Scalp, γαλλικής προέλευσης. Τα βλήματα αυτά επιτρέπουν την προσβολή στόχων εδάφους βαθειά μέσα στην εχθρική ενδοχώρα – μια πρωτόγνωρη ικανότητα της Πολεμικής Αεροπορίας η καταστροφή εχθρικών στόχων υψηλής αξίας από τα πρώτα κιόλας στάδια μιας πιθανής πολεμικής σύρραξης.
    Η εμβέλεια του πυραύλου αναφέρεται με μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα και η Πολεμική Αεροπορία διαθέτει τόσους πυραύλους, όσοι χρειάζονται για να παραλύσει το σύστημα διοίκησης και ελέγχου του αντιπάλου στα πρώτα στάδια μιας πιθανής πολεμικής αναμέτρησης.

    Με Μιράζ πετάει και ο νυν Α/ΓΕΑ Αντιπτέραρχος Τουρνάς (φώτο)
    ——————————————————————————————–

    Δικαίως αυτά τα μαχητικά χαρακτηρίζονται ως πολλαπλασιαστές ισχύος της Πολεμικής Αεροπορίας, τα οποία προσφέρουν αυτή τη στιγμή αναμφισβήτητα κρίσιμο πλεονέκτημα στην εναέρια άμυνα της Ελλάδος !

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε υπεύθυνα

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s